‘Dat wij samen kunnen sporten, is een groot cadeau’
Dat de zussen Fem en Laura van der Burgt sinds twee jaar samen sporten, zouden hun ouders vroeger nooit voor mogelijk hebben gehouden. En dat ze als team zouden meedoen met een HYROX fitness evenement al helemáál niet – laat staan dat ze zelfs de Pro Divisie volbrachten. “Ons Lau zegt daar altijd bij dat we één na laatste werden. Ik zeg gewoon: jazéker, goed hè?”
Als kinderen konden Fem (48) en Laura (51) van der Burgt niet verschillender zijn. Ruzie was er zelden, maar hun interesses lagen mijlenver uit elkaar. “Fem was gek op sport, ik had er een hekel aan”, vertelt Laura. “Zij judode en korfbalde zes keer per week op hoog niveau, de rest van de tijd hing ze in een boom of boven een knikkerputje. Ik hield van barbies, verkleden en majorettes. Ik weet nog dat ze een keer vlak na het avondeten op mij sprong en me in een houdgreep nam. Ik was zó kwaad dat ik keihard in haar vinger beet.”
Fanatisme
Dat de zussen sinds twee jaar samen sporten, is dus best bijzonder. Fem is nog even fanatiek als vroeger, al loopt ze door een lange lijst blessures tegenwoordig vooral hard. “Ik heb een halve marathon gelopen en vorig jaar een kwart triatlon. Ik zal nooit stoppen voordat ik mijn doel heb bereikt, sterker nog: ik ga het liefst nét iets verder. Zo zit ik in elkaar.” Laura heeft die sportieve prestatiedrang totaal niet. “Ik heb in de coronatijd een zware medische behandeling ondergaan, mijn lichaam was totaal gesloopt. Met hulp van Billy, de eigenaar van Switch, heb ik mijn gezondheid weer opgebouwd. Hij daagde mij op een slimme manier uit om net een stapje verder te gaan, daardoor ontdekte ik hoe lekker het is om jezelf in te spannen.” Fem begint te lachen. “Billy weet precíes hoe hij jou moet aanpakken. Je moet juist zeggen: stop maar als je niet meer kunt. Als de druk eraf is, kun jij ineens veel meer.”
Dat verschil in mentaliteit speelde wel weer even op, toen Laura haar zus uitnodigde om deel te nemen aan de personal trainingen met Billy. “Ik viel meteen weer helemaal terug in mijn oude rol: ik kan het niet, Fem is veel beter. Dat vond ik best lastig, want ik vond het ook supergezellig om samen te sporten”, vertelt Laura. Volgens Fem was de onzekerheid van haar zus totaal onnodig. “Jij vergeet waar je vandaan komt. Jij lag vijf jaar geleden totaal in de kreukels, moet je zien waar je nu staat. Jij hebt helemaal niet door hoe inspirerend dat is.”
Wat het lichaam kan
Het was – dat zal niemand verbazen – Fems idee om te gaan trainen voor een HYROX evenement. Dat is een parcours waarbij je (individueel of met zijn tweeën) acht keer één kilometer hardloopt en dit afwisselt met acht pittige fitness-oefeningen. “Ons Lau dacht: dat kan ik nooit. Maar ik vond het leuk om ergens voor te trainen”, verklaart ze. “We hebben de trainingen samen met Billy rustig opgebouwd, want we willen absoluut geen blessures oplopen. Ook Jasper heeft goede adviezen gegeven. Ik voelde mijn lichaam veranderen en merkte dat ik er ook met hardlopen profijt van had, ik liep een stuk makkelijker.” Ook Laura raakte gaandeweg steeds enthousiaster. “Ik zou me hier nooit in mijn eentje voor hebben ingeschreven, maar ik vond het geweldig om te ervaren waar mijn lichaam toe in staat was, zelfs na zo’n zware tijd. Na de laatste training stonden we allemaal met tranen in de ogen.”
Foutje
Toch had de kosmos nog een laatste uitdaging voor de zussen in petto: een week voor het HYROX evenement ontdekten ze dat ze zich per ongeluk voor de Pro Division hadden ingeschreven. Dat betekende dat het merendeel van de fitness-oefeningen een flink stuk zwaarder werd. “Eerst waren we allebei in shock, maar toen bleek dat we niet meer konden veranderen van divisie, ging de knop snel om”, vertelt Fem. Een uur na deze ontdekking stonden de zussen in de sportschool, om te bekijken hoeveel zwaarder alles was. “Het ging – al beseften we heel goed dat bij HYROX juist de optelsom het pittig maakt. Maar we hadden niet voor niks zo lang getraind. Liever proberen en opgeven dan helemaal niet beginnen.”
Papbenen
Toch sloegen op de dag zelf bij Laura de zenuwen toe. “We hadden allebei buikpijn bij het opstaan. Fem vond dat heerlijk, die wedstrijdspanning, maar ik niet”, grinnikt ze. “Ik had papbenen van de spanning, toen we tussen de Viking-vrouwen aan de start stonden.” Fem niet, die zag het helemaal zitten. “Maar ik had wel door dat ik beter niet teveel tegen mijn zus kon zeggen. Pas toen we ruim over de helft waren, ontdooide ze”, lacht ze. Fem stond erop dat haar zus de allerlaatste wall ball omhoog gooide. Toen ze na ruim twee uur strijden samen over de finish kwamen, vielen ze elkaar huilend in de armen. “Het was voor mij zoiets groots om dit samen met haar te doen”, vertelt Fem. “We hebben de afgelopen jaren veel meegemaakt. Onze ouders zijn allebei overleden en Lau is ziek geweest, maar we hebben dat samen zo goed doorstaan. Papa en mama zouden kneiter trots zijn.” Laura valt haar bij. “Wij vergroeien met elkaar als het zwaar wordt, dat gevoel was na die HYROX ook heel sterk. Het was echt een ontlading.”
De zussen hebben zich inmiddels ingeschreven voor een nieuwe HYROX, dit keer wél in de juiste divisie. Ze zijn van plan het nu wat tactischer aan te pakken. “Als we van elkaars sterke punten gebruik maken, kunnen we een snellere tijd neerzetten”, vertelt Fem. Laura hoopt daarnaast dat ze er deze keer meer van kan genieten. “Niemand heeft garanties op een lang leven, het is een cadeau om gezond en fit te zijn. Dát wil ik voelen als ik weer samen met mijn zus aan de start sta.”